«Zij dwalen die geloven dat men tot wijsheid komt door te handelen zonder daarbij de voorschriften van de filosofie in acht te nemen. Zeg mij wanneer iemand die wel hardloopt, maar in het donker en zonder de weg te kennen, zal blijken een goede loper te zijn. De voorschriften van de wijsbegeerte zijn als het ware de ogen van de ziel, en op de een of andere manier werpen zij licht op uw weg, opdat u kunt zien wat u te doen staat en wat u vooral niet moet doen. Ik erken dat een langdurige ervaring met verschillende zaken veel nut heeft, maar dat geldt alleen voor iemand die wijs is en die zich de regels heeft eigen gemaakt die men moet kennen om goed te kunnen handelen. Bedenk eens wat zij die door ervaring een zekere levenswijsheid, hoe gering ook, hebben verworven, allemaal hebben moeten doen en wat ze hun leven lang hebben moeten doorstaan. Overweeg dan, dat de filosofie in één jaar meer leert dan het met het leven experimenteren in dertig jaar en dat ze het op een veilige manier leert, terwijl al dat experimenteren meer ongelukkige dan levenswijze mensen oplevert, zodat de ouden alle reden hadden om iemand die experimenterend zijn weg zoekt, te zeggen dat hij gevaar loopt en risico's neemt.»


(Bron: Erasmus, Ik geef liever adviezen dan dogma's, samenstelling J. Trapman, Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam, 2004, pagina 42.)


Terug naar Bronnen